Bilans prezentuje stan majątku (aktywa) oraz źródeł jego finansowania (pasywa) na określony dzień. W Polsce układ bilansu jest określony przepisami Ustawy o rachunkowości: w części aktywów najpierw wykazuje się aktywa trwałe, a następnie aktywa obrotowe. Taki układ odpowiada porządkowi według wzrastającej płynności, czyli od składników najtrudniej zamienialnych na środki pieniężne do składników najłatwiej zamienialnych na gotówkę.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "wzrastającej płynności"?
Aktywa trwałe (np. rzeczowe aktywa trwałe czy inwestycje długoterminowe) z zasady mają niższą płynność, bo ich sprzedaż lub zamiana na pieniądz zwykle wymaga czasu. Aktywa obrotowe (np. należności krótkoterminowe, inwestycje krótkoterminowe i środki pieniężne) są bardziej płynne, a środki pieniężne stanowią skrajnie płynny składnik. Skoro w bilansie przechodzi się od trwałych do obrotowych, płynność rośnie.
- "malejącej płynności" – byłoby to ustawienie odwrotne: od najbardziej płynnych do najmniej płynnych. Taki układ bywa spotykany w innych krajach lub w niektórych opracowaniach, ale nie odpowiada polskiemu układowi bilansu.
- "malejącej wymagalności" – pojęcie wymagalności dotyczy przede wszystkim zobowiązań (kiedy trzeba je zapłacić), a nie aktywów. Dla aktywów typowe jest kryterium płynności, nie wymagalności.
- "wzrastającej wymagalności" – analogicznie: wymagalność nie jest standardowym kryterium porządkowania aktywów w bilansie. To kryterium może pojawiać się przy analizie pasywów (terminowość zobowiązań), ale nie opisuje układu pozycji aktywów.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prosty schemat: w polskim bilansie aktywa idą od "długiego" do "krótkiego" (trwałe → obrotowe), a więc od mniejszej do większej płynności.
