Podczas wyciągania przewodu wiertniczego z otworu zmienia się objętość elementów znajdujących się w otworze. Aby utrzymać właściwy poziom płuczki i kontrolować bezpieczeństwo (ryzyko strat lub dopływów), prowadzi się analizę bilansu płuczki. W uproszczeniu polega ona na sprawdzeniu, czy ilość płuczki zatłoczonej do otworu odpowiada objętości "miejsca", które pojawia się w otworze w wyniku wyciągnięcia danego odcinka przewodu.
Poprawna jest odpowiedź: "objętością stali wyciągniętego z otworu odcinka przewodu wiertniczego", ponieważ przy wyciąganiu z otworu usuwany jest fizyczny materiał (stal). Zastąpienie tego materiału w otworze wymaga uzupełnienia płynu o równoważną objętość, tak aby nie dopuścić do obniżenia poziomu płuczki i spadku ciśnienia hydrostatycznego.
- Odpowiedź "pojemnością wyciągniętego z otworu odcinka przewodu wiertniczego" jest błędna, bo pojemność dotyczy objętości wewnętrznej rury. Sama pojemność wewnętrzna nie opisuje, ile miejsca w otworze zwalnia się po wyciągnięciu stalowego odcinka.
- Odpowiedź "wypornością zamkniętego odcinka…" jest błędna, bo wyporność wiąże się z siłą wyporu i efektywnym ciężarem w płynie, a nie z bilansem objętościowym potrzebnym do uzupełniania płuczki.
- Odpowiedź "pojemnością przestrzeni pierścieniowej…" jest błędna, ponieważ przestrzeń pierścieniowa zależy od geometrii otworu i przewodu pozostającego w otworze; nie jest to wielkość, z którą bezpośrednio porównuje się uzupełnienie przy wyciąganiu konkretnego odcinka (w bilansie kluczowe jest, jaki element usunięto z otworu).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się wyciąganie, myśl o tym, co fizycznie znika z otworu. Najczęściej porównuje się objętości związane z elementem usuwanym (stal), a nie z przepływem przez wnętrze przewodu.
