Jeżeli celem jest ustalenie, z jakich elementów składa się koszt całkowity i jaki jest udział poszczególnych pozycji (np. paliwa, opłat drogowych, amortyzacji, wynagrodzeń) w sumie kosztów, wykonuje się analizę struktury. Taka analiza odpowiada na pytania: "co stanowi największą część kosztów?" oraz "jaki procent całości przypada na dany składnik?". W logistyce i transporcie pomaga to wskazać obszary o największym potencjale oszczędności.
Odpowiedź "asymetrii" nie pasuje, bo asymetria opisuje nierównomierność rozkładu (np. przewagę jednej strony, skośność), a nie standardowe badanie udziałów składników w całości kosztów. Może się pojawiać w statystyce lub analizie rozkładów, ale nie jest typową nazwą analizy udziałów pozycji kosztowych.
Odpowiedź "dynamiki" byłaby właściwa wtedy, gdy pytanie dotyczyłoby zmian kosztów w czasie (np. rok do roku, miesiąc do miesiąca) albo tempa wzrostu/spadku. W samym opisie nie ma odniesienia do okresów ani porównań czasowych, więc nie chodzi o dynamikę.
Odpowiedź "natężenia" sugeruje mierzenie intensywności/poziomu zjawiska (np. natężenie ruchu, intensywność wykorzystania zasobów). To inny wymiar analizy niż struktura: natężenie mówi "ile", a struktura mówi "z czego i w jakich proporcjach".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa "udział", "proporcja", "w całości", najczęściej chodzi o strukturę. Gdy pojawiają się "wzrost/spadek", "tempo", "w porównaniu z poprzednim okresem" — to sygnał dynamiki.
