Inklinometria wiertnicza służy do opisu trajektorii otworu wiertniczego w przestrzeni. Z typowych wyników pomiaru odczytuje się m.in. kierunek odchylenia (azymut) oraz to, jak szybko otwór "skręca" w funkcji głębokości, czyli krzywiznę trajektorii.
W tym zadaniu kluczowe jest, że porównuje się diagramy inklinometru wrzutowego wykonane na dwóch głębokościach. Na podstawie takiego porównania można wnioskować, czy w miarę pogłębiania otworu:
- trajektoria zakrzywia się coraz mocniej (krzywizna rośnie),
- trajektoria zakrzywia się coraz słabiej (krzywizna maleje),
- zmienia się głównie kierunek odchylenia (azymut rośnie/maleje).
Odpowiedź "krzywizna otworu maleje." jest zgodna z wnioskiem, że na większej głębokości tor otworu ulega mniejszej zmianie kierunku niż wcześniej, czyli zakrzywienie staje się łagodniejsze. To informacja istotna praktycznie: malejąca krzywizna może wskazywać stabilizację prowadzenia otworu lub zmniejszenie intensywności niezamierzonego skręcania.
Odpowiedzi o wzroście krzywizny są błędne, gdyż oznaczałyby narastającą intensywność zmiany kierunku wraz z głębokością. Z kolei odpowiedzi o zmianie azymutu (w górę lub w dół) dotyczą innego parametru: nawet jeśli azymut się zmienia, samo to nie przesądza jeszcze o tym, czy krzywizna rośnie czy maleje. Dlatego w tym typie zadania trzeba najpierw ustalić, który parametr wynika z porównania diagramów, a dopiero potem wybrać wniosek.
