Skuteczna metoda to praca z atlasem anatomii przekrojowej i porównywanie kilku płaszczyzn (osiowa, czołowa, strzałkowa). Warto ćwiczyć "mapowanie" narządów względem punktów stałych (kręgosłup, aorta, wątroba). Pomaga też analiza serii, nie pojedynczego obrazu.