W systemie komunikacji bezprzewodowej informacja (sygnał informacyjny) zwykle ma zbyt niską częstotliwość lub nie ma odpowiednich własności, aby skutecznie propagować się w kanale radiowym. Dlatego stosuje się sygnał nośny o częstotliwości dopasowanej do transmisji radiowej, a następnie "nakłada" się na niego informację.
Blokiem, który realizuje to "nakładanie", jest modulator. Jego zadaniem jest zmiana jednej lub kilku właściwości nośnej w sposób zależny od sygnału informacyjnego. W praktyce oznacza to, że informacja steruje parametrem fali nośnej, dzięki czemu sygnał wyjściowy niesie zakodowaną treść i może być przesłany drogą radiową.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi elementami toru, ale pełnią inne role:
- Oscylator – generuje stabilny sygnał nośny (często o określonej częstotliwości). Sam z siebie nie koduje informacji; dostarcza "bazę", na której dopiero modulator może pracować.
- Wzmacniacz – jego główną funkcją jest zwiększenie mocy lub amplitudy sygnału (np. w torze mocy nadajnika albo w torze wejściowym odbiornika). Wzmacnianie może zmieniać poziom sygnału, ale nie jest to celowe kodowanie informacji na nośnej.
- Demodulator – znajduje się po stronie odbiorczej i wykonuje proces odwrotny: odzyskuje sygnał informacyjny z sygnału zmodulowanego. Jeśli w opisie mowa o zmianie cech nośnej na podstawie informacji, chodzi o etap nadawania, czyli modulację.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli opis mówi o "zmianie właściwości nośnej w zależności od informacji", wybierasz modulator; jeśli o "odtworzeniu informacji z nośnej", wybierasz demodulator.
