Opis sytuacji wskazuje na dokument, w którym wystawca (Andrzej Sroka) zobowiązuje się do zapłaty określonej kwoty (5 000 zł) na rzecz wskazanej osoby (Jacek Puchacz). Taka konstrukcja odpowiada wekslowi własnemu, czyli papierowi wartościowemu zawierającemu bezwarunkowe przyrzeczenie zapłaty.
Dlaczego poprawne jest "weksla własnego."? W wekslu własnym kluczowe jest to, że ta sama osoba, która dokument wystawia, jest jednocześnie podmiotem przyrzekającym zapłatę. W treści zadania nie ma informacji o "zleceniu" zapłaty osobie trzeciej ani o mechanizmie bankowym – jest natomiast proste przyrzeczenie zapłaty na rzecz konkretnego odbiorcy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "akredytywy." – akredytywa jest instrumentem rozliczeń, w którym istotną rolę odgrywa bank oraz spełnienie określonych warunków (zwykle dokumentowych) przed wypłatą. W opisie nie ma elementu banku ani warunkowości, jest tylko zobowiązanie wystawcy wobec osoby uprawnionej.
- "weksla trasowanego." – w wekslu trasowanym wystawca co do zasady poleca zapłatę innemu podmiotowi (trasatowi). Zadanie nie wskazuje żadnej trzeciej strony, której miałoby się "kazać" zapłacić; wystawca sam przyrzeka zapłatę.
- "polecenia przelewu." – przelew to dyspozycja przekazania środków z rachunku płatnika na rachunek odbiorcy w systemie bankowym. Sam opis "wystawił dokument, w którym zobowiązał się do zapłacenia" nie jest typową dyspozycją bankową, lecz zobowiązaniem ucieleśnionym w dokumencie (papier wartościowy).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści widzisz, że wystawca sam przyrzeka zapłatę określonej sumy określonej osobie, najczęściej chodzi o weksel własny. Gdy pojawia się podmiot trzeci, któremu "każe się" zapłacić, rozważ weksel trasowany. Gdy pojawia się bank i warunki dokumentowe – rozważ akredytywę.
