Baza SEZAM była wykorzystywana jako narzędzie informacji archiwalnej, w którym kluczowym poziomem opisu są zespoły archiwalne (czyli uporządkowane całości akt powstałe w wyniku działalności jednego twórcy). Taki zakres pozwala ustalić, jaki zespół istnieje, gdzie jest przechowywany i jak jest identyfikowany w ewidencji.
Odpowiedź "o zespołach archiwalnych" jest więc właściwa, bo odpowiada logice narzędzia ogólnoewidencyjnego: najpierw lokalizuje się zespół, a dopiero potem schodzi do poziomu jednostek, serii czy konkretnych dokumentów.
Pozostałe odpowiedzi wskazują na materiały często poszukiwane przez użytkowników, ale nie opisują typowego, podstawowego zakresu bazy zespołów:
- "o księgach metrykalnych i stanu cywilnego" – to obszar kwerend genealogicznych; takie materiały bywają wyszukiwane w narzędziach ukierunkowanych na konkretne typy źródeł lub w serwisach prezentujących skany/opisy jednostek, a nie w bazie stricte zespołowej.
- "o dokumentacji kartograficznej" – kartografia ma specyficzne cechy opisu (formaty, skale, arkusze) i zwykle wymaga pomocy dostosowanych do tej grupy materiałów, a nie jedynie rejestru zespołów.
- "o spisach ludności" – spisy są typem źródła, które użytkownicy kojarzą z wyszukiwaniem osób; intuicyjnie mogą pasować, ale nie stanowią definicyjnego zakresu bazy zespołów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach mieszają się "typy materiałów" (metryki, kartografia, spisy) oraz "poziom archiwalny" (zespół), najczęściej poprawna jest odpowiedź dotycząca poziomu opisu, bo to on definiuje przeznaczenie narzędzia ewidencyjnego.
