KWALIFIKACJA EKA2 - CZERWIEC 2016

PYTANIE NR 36.
Archiwista zakładowy likwidowanej jednostki musi powiadomić syndyka
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa informacja dla syndyka dotyczy realnego przygotowania dokumentacji do dalszego postępowania.
Kluczowy jest stan uporządkowania i ujęcia w ewidencji, bo pokazuje kompletność, możliwość odnalezienia spraw i gotowość do przekazania akt. Pozostałe odpowiedzi dotyczą zagadnień pobocznych lub niezwiązanych z dokumentacją.

Pełne wyjaśnienie:

W sytuacji likwidacji jednostki kluczowe znaczenie ma to, aby osoba przejmująca odpowiedzialność za sprawy majątkowe i organizacyjne (np. syndyk) znała faktyczny stan dokumentacji. Informacja o tym, czy akta są uporządkowane i zewidencjonowane, pozwala ocenić, na ile zasób jest kompletny, czy można szybko odnaleźć potrzebne sprawy oraz czy dokumentację da się sprawnie przekazać dalej (np. następcy prawnemu, podmiotowi wskazanemu w procesie likwidacji lub do archiwum).

Odpowiedź "o stanie uporządkowania i zewidencjonowania dokumentacji." jest trafna, bo odnosi się do dwóch praktycznych kryteriów jakości pracy z dokumentacją:

  • uporządkowanie – czy akta są ułożone logicznie, kompletne w teczkach/sprawach i przygotowane do dalszych czynności,
  • ewidencjonowanie – czy istnieje rzetelny spis/wykaz pozwalający ustalić, co jednostka wytworzyła i gdzie to się znajduje.

Odpowiedź "o aktualizacji przepisów kancelaryjno-archiwalnych." jest nietrafna, ponieważ aktualizacja przepisów to zagadnienie ogólne i nie informuje o stanie zasobu w konkretnej likwidowanej jednostce. Odpowiedź "o ostatnim brakowaniu dokumentacji niearchiwalnej." bywa myląca: brakowanie jest tylko jednym z działań i samo w sobie nie opisuje, czy pozostała dokumentacja jest kompletna, uporządkowana i ujęta w ewidencjach. Odpowiedź "o stanie zatrudnienia w jednostce organizacyjnej." dotyczy kadr, a nie stanu akt, więc nie odpowiada na potrzebę oceny, co dzieje się z dokumentacją w likwidacji.

Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: w sytuacjach nadzwyczajnych (likwidacja, reorganizacja, przejęcie) najważniejsze są informacje, które umożliwiają kontrolę, rozliczenie i odnalezienie dokumentów, czyli porządek i ewidencja.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Uporządkowanie dokumentacji to doprowadzenie akt do ładu: kompletowanie spraw, właściwe ułożenie w teczkach, poprawne tytuły i daty, usunięcie zbędnych elementów oraz przygotowanie do przechowywania lub przekazania. Chodzi o to, aby dokumenty były spójne i łatwe do odnalezienia.
Zewidencjonowanie oznacza ujęcie dokumentacji w ewidencjach (np. spisach zdawczo-odbiorczych, wykazach). Dzięki temu wiadomo, jakie jednostki aktowe istnieją, w jakiej ilości i gdzie się znajdują. Ewidencja wspiera kontrolę kompletności i szybkie wyszukiwanie akt.
Bo w likwidacji trzeba szybko ustalić, jakie sprawy toczą się lub były prowadzone, gdzie są dowody i decyzje oraz czy zasób jest kompletny. Informacja o porządku i ewidencji pozwala ocenić ryzyko braków, zaplanować przekazanie akt i ograniczyć chaos organizacyjny.
W praktyce informowanie jest potrzebne zawsze wtedy, gdy zmienia się odpowiedzialność za jednostkę lub jej dokumentację, zwłaszcza przy likwidacji, reorganizacji albo przejęciu. Wtedy kluczowe jest przekazanie rzetelnej informacji o tym, czy akta są uporządkowane i ujęte w ewidencjach.
Nie. Brakowanie dotyczy wyłącznie dokumentacji niearchiwalnej i musi być wykonywane zgodnie z zasadami, ale nie zastąpi informacji o stanie całego zasobu. Dla przejmującego kluczowe jest, czy dokumentacja jest kompletna, uporządkowana i możliwa do odtworzenia z ewidencji.
Najczęściej myli się obowiązki archiwisty z zadaniami kadr lub administracji oraz wybiera odpowiedzi "ogólne" (np. o przepisach) zamiast konkretnych informacji o stanie akt. Drugi błąd to utożsamienie likwidacji wyłącznie z brakowaniem, pomijając porządkowanie i ewidencję.
Istotna jest informacja, która pomaga przejąć kontrolę nad dokumentami: co istnieje, w jakim jest stanie i czy da się to znaleźć w ewidencji. Drugorzędne są informacje, które nie opisują zasobu (np. stan zatrudnienia) albo są zbyt ogólne (np. same zmiany w przepisach).
Pomagają przede wszystkim ewidencje i spisy (np. spisy zdawczo-odbiorcze, wykazy akt, rejestry). Jeśli są kompletne i zgodne ze stanem faktycznym, można szybko ustalić liczbę jednostek aktowych i ich lokalizację. Braki w spisach zwykle oznaczają problem organizacyjny.
Nie. Zmiana lub aktualizacja przepisów może wpływać na sposób pracy, ale nie jest informacją o tym, czy konkretne akta są w porządku. W praktyce nawet najlepsze przepisy nie pomogą, jeśli dokumentacja nie jest ułożona i nie ma rzetelnej ewidencji umożliwiającej jej odnalezienie.
Ucz się przez schematy: kto przejmuje odpowiedzialność, co trzeba ustalić o dokumentach (kompletność, porządek, ewidencja) i jakie działania mają sens praktyczny. Rozwiązuj testy, w których odróżnia się czynności archiwalne od kadr i administracji, oraz ćwicz definicje porządkowania i ewidencjonowania.
info

Statystycznie 59% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Eksperci podkreślają: "Pozostałe odpowiedzi dotyczą zagadnień pobocznych lub niezwiązanych z dokumentacją."

Materiały:

  • Podręcznik z zakresu kancelarii i archiwum zakładowego (część: porządkowanie i ewidencja)
  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji EKA.2 dotyczące zadań archiwisty zakładowego
  • Instrukcje wewnętrzne jednostek (procedury przekazywania i ewidencji dokumentacji) – jako przykłady praktyczne

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego