ARP (Address Resolution Protocol) działa w sieciach IPv4 w obrębie jednej domeny rozgłoszeniowej (zwykle tej samej sieci LAN). Jego zadaniem jest powiązanie adresu IPv4 (warstwa sieciowa) z adresem MAC urządzenia docelowego (warstwa łącza danych), aby komputer mógł zbudować poprawną ramkę Ethernet i wysłać ją do właściwej karty sieciowej.
Odpowiedź "adresów IP na 48-bitowe adresy fizyczne" jest poprawna, bo typowy adres MAC w Ethernet ma 48 bitów, a ARP odpowiada na pytanie: jaki MAC ma host o wskazanym adresie IPv4? W praktyce wygląda to tak, że host wysyła zapytanie rozgłoszeniowe ARP w sieci lokalnej, a urządzenie posiadające dany IPv4 odsyła odpowiedź z własnym adresem MAC. Wynik jest zapamiętywany w tablicy ARP (cache), aby nie wykonywać rozgłoszeń przy każdym pakiecie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- "nazw domenowych na 32-bitowe adresy IP" – to opis działania DNS, nie ARP. DNS tłumaczy nazwy (np. domeny) na adresy IP, a nie na adresy MAC.
- "adresów fizycznych na 32-bitowe adresy IP" – odwraca typowy kierunek rozwiązywania. ARP jest używany, gdy znamy IPv4 i potrzebujemy MAC, aby wysłać ramkę w LAN; nie służy jako podstawowy mechanizm uzyskiwania IP na podstawie MAC.
- "nazw domenowych na 48-bitowe adresy fizyczne" – łączy dwa różne zagadnienia (DNS i MAC). Nazwy domenowe nie są standardowo mapowane na MAC, a ARP nie operuje na nazwach.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się "nazwy domenowe", najczęściej testowana jest wiedza o DNS. Jeśli pojawia się "adres fizyczny/MAC", zwykle chodzi o ARP (IPv4) lub NDP (IPv6). Warto pamiętać też, że w IPv6 rolę analogiczną do ARP pełni Neighbor Discovery Protocol (NDP), a nie ARP.
