ARP (Address Resolution Protocol) działa w sieciach lokalnych (np. Ethernet), gdy komputer zna adres IP celu w tej samej podsieci (albo IP bramy), ale do wysłania ramki w warstwie łącza danych potrzebuje adresu sprzętowego MAC. ARP realizuje więc odwzorowanie: adres IPv4 → adres MAC.
W praktyce host wysyła zapytanie rozgłoszeniowe ARP ("kto ma ten adres IP?"), a właściciel danego IP odpowiada swoim adresem MAC. Wynik jest zapisywany w tablicy ARP, co przyspiesza kolejne transmisje w LAN.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "adres IPv6" – w sieciach IPv6 nie stosuje się ARP. Mechanizmem o podobnej roli jest NDP (Neighbor Discovery Protocol), oparty o ICMPv6.
- "nazwę komputera" – nazwa hosta to identyfikator logiczny używany przez usługi nazewnicze lub system operacyjny; ARP nie rozwiązuje nazw urządzeń.
- "nazwę domenową" – tłumaczenie nazwy domenowej na adres IP realizuje DNS. ARP wchodzi w grę dopiero wtedy, gdy IP jest już znane i trzeba ustalić MAC do wysłania ramki w sieci lokalnej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się MAC / adres sprzętowy, a pytanie dotyczy relacji między IP i warstwą 2 w LAN, najczęściej chodzi o ARP (dla IPv4) lub NDP (dla IPv6).