W opisanej sytuacji kluczowe są dwa cele pracy asystenta: bezpieczeństwo oraz podtrzymywanie możliwie dużej samodzielności osoby z niepełnosprawnością intelektualną. Skoro podopieczny potrafi samodzielnie przygotować kawę i herbatę, warto tę umiejętność utrzymać, ale jednocześnie trzeba ograniczyć ryzyko wynikające z zapominania o wyłączeniu kuchenki gazowej.
Odpowiedź "Zakupić czajnik elektryczny i zamknąć dopływ gazu." jest właściwa, ponieważ łączy modyfikację środowiska (zmiana narzędzia na bezpieczniejsze) z eliminacją najbardziej niebezpiecznego czynnika (gaz). Dzięki temu podopieczny nadal może sam zagotować wodę, a ryzyko pozostawienia odkręconego palnika zostaje znacząco ograniczone.
Pozostałe propozycje są mniej trafne:
- "Zakazać podopiecznemu włączać gaz." – sam zakaz nie uczy bezpiecznej alternatywy i często obniża samodzielność. Może też prowadzić do konfliktu lub prób działania "po kryjomu", co zwiększa ryzyko.
- "Być jak najczęściej z podopiecznym." – to rozwiązanie oparte na stałym nadzorze. Jest zwykle nierealistyczne organizacyjnie i nie usuwa przyczyny zagrożenia, a jedynie czasowo je kontroluje.
- "Zamknąć dopływ gazu i przygotować herbatę w termosie." – odcięcie gazu poprawia bezpieczeństwo, ale termos oznacza wyręczenie i ogranicza ćwiczenie codziennych umiejętności (podopieczny nie wykonuje czynności samodzielnie).
W praktyce warto dodatkowo rozważać proste procedury (np. sekwencję kroków), rutyny oraz ocenę innych zagrożeń w kuchni, ale podstawową zasadą jest: eliminuj największe ryzyko i wspieraj wykonywanie czynności w bezpiecznej formie.
