U osoby nieprzytomnej z zachowanym własnym oddechem priorytetem jest utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz zmniejszenie ryzyka zachłyśnięcia. Z tego powodu zalecanym postępowaniem jest ułożenie w pozycji bezpiecznej (bocznej ustalonej) i stałe obserwowanie, czy oddech pozostaje prawidłowy.
Dlaczego to działa? W pozycji bezpiecznej głowa i tułów są ustawione tak, aby drogi oddechowe były bardziej drożne, a ślina lub wymiociny mogły swobodniej wypływać z jamy ustnej, zamiast spływać do gardła i dróg oddechowych. Ponieważ osoba jest nieprzytomna, nie ma pełnych odruchów obronnych (np. skutecznego kaszlu), więc ryzyko aspiracji w pozycji na plecach jest większe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "płaskiej na plecach" – ta pozycja jest typowa dla działań przy RKO (uciski klatki piersiowej), ale u osoby oddychającej i nieprzytomnej może sprzyjać opadaniu języka oraz zwiększa ryzyko zachłyśnięcia, jeśli pojawią się wydzieliny lub wymioty.
- "siedzącej z podparciem" – pozycja siedząca bywa korzystna u osoby przytomnej z dusznością, ale u nieprzytomnej nie gwarantuje kontroli nad drożnością dróg oddechowych; łatwiej też o osunięcie i uraz.
- "wysokiej z pochyleniem" – brzmi jak pozycja stosowana przy niektórych dolegliwościach u osób przytomnych (np. ułatwienie oddychania), ale nie jest standardem zabezpieczenia nieprzytomnego oddychającego i nie zastępuje pozycji bezpiecznej.
W praktyce asystenta osoby z niepełnosprawnością ważne jest także: wezwanie pomocy (112/999), kontrola oddechu co pewien czas oraz gotowość do rozpoczęcia RKO, jeśli oddech stanie się nieprawidłowy lub ustanie.
