Określenie DoS (Denial of Service) oznacza ataki, których celem jest odmowa usługi, czyli doprowadzenie do sytuacji, w której aplikacja, usługa lub urządzenie sieciowe nie może realizować swoich funkcji. Najczęściej dzieje się to przez przeciążenie zasobów (np. łącza, CPU, pamięci) albo wywołanie takiego stanu w oprogramowaniu, który blokuje przetwarzanie żądań.
Odpowiedź "DoS" pasuje do opisu "zatrzymanie działania aplikacji i procesów zachodzących w urządzeniu sieciowym", bo właśnie dostępność jest atakowaną właściwością (w modelu CIA – Availability).
Pozostałe propozycje nie są równoważne:
- "smurf" to nazwa konkretnej techniki/odmiany ataku wykorzystującej mechanizm wzmacniania ruchu (historycznie kojarzona z ICMP). To nie jest ogólna kategoria wszystkich ataków blokujących działanie, tylko przykład z obszaru DoS.
- "zero-day" opisuje sytuację wykorzystania nieznanej lub świeżo ujawnionej luki, zanim pojawi się poprawka. Taki atak może służyć różnym celom (np. przejęciu kontroli, kradzieży danych), a niekoniecznie zatrzymaniu usługi.
- "spoofing" oznacza podszywanie się (np. pod adres IP, MAC, DNS). Może wspierać inne ataki, ale sam w sobie nie definiuje celu "zatrzymania działania" – dotyczy raczej tożsamości/źródła komunikacji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się sformułowania typu "brak dostępu", "nie działa usługa", "przeciążenie", "odmowa połączeń", najczęściej chodzi o DoS/DDoS (atak na dostępność).
