W prawie autorskim kluczowe jest rozróżnienie dwóch grup uprawnień: autorskich praw osobistych oraz autorskich praw majątkowych. Pytanie dotyczy praw majątkowych twórcy programu komputerowego, czyli tych, które wiążą się z ekonomicznym korzystaniem z utworu (np. rozpowszechnianie, zwielokrotnianie, udostępnianie) i z uzyskiwaniem z tego tytułu wynagrodzenia.
Odpowiedź "można przenosić na inną osobę." jest zgodna z ogólną zasadą obrotu prawami majątkowymi: skoro mają charakter ekonomiczny, to mogą zostać przeniesione (np. na pracodawcę, zamawiającego, nabywcę praw) w drodze umowy. W praktyce IT spotyka się to bardzo często przy wytwarzaniu oprogramowania na zlecenie lub w relacji pracownik–pracodawca, gdy strony ustalają, kto będzie właścicielem praw majątkowych do wytworzonego kodu.
Stwierdzenie "nie jest ograniczone w czasie." jest błędne, bo ochrona praw majątkowych jest co do zasady ograniczona czasowo. Uznanie, że jest "wieczna", wynika często z pomylenia jej z innymi prawami (albo z intuicją, że własność "trwa zawsze"), ale prawo autorskie majątkowe ma ustawowy czas trwania.
Stwierdzenie "nie jest prawem zbywalnym." odwraca istotę praw majątkowych. Niezbywalność kojarzy się raczej z prawami osobistymi (związanymi z więzią twórcy z utworem), natomiast pytanie dotyczy praw majątkowych, które mają umożliwiać obrót gospodarczy.
Stwierdzenie "trwa 25 lat od daty pierwszej publikacji." jest typową "pułapką liczbową": konkretna liczba lat brzmi wiarygodnie, ale nie odpowiada powszechnie przyjmowanym zasadom czasu trwania autorskich praw majątkowych. Na egzaminie warto unikać wybierania odpowiedzi tylko dlatego, że zawiera precyzyjną liczbę.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie dotyczy praw majątkowych, to najczęściej sprawdza, czy rozumiesz: (1) możliwość przenoszenia/obrotu, (2) odpłatność, (3) ograniczenie w czasie. To pomaga szybko odsiać odpowiedzi o "niezbywalności" i "braku ograniczenia czasowego".
