Backdoor (tzw. "tylne wejście") to oprogramowanie lub ukryta funkcja, której celem jest zapewnienie nieautoryzowanego dostępu do systemu z pominięciem standardowych mechanizmów bezpieczeństwa (np. uwierzytelniania). W praktyce taki dostęp najczęściej umożliwia atakującemu wykonywanie poleceń, instalowanie kolejnych narzędzi, zmianę konfiguracji i utrzymanie trwałej obecności w systemie, co bywa opisywane jako przejęcie kontroli.
Opis "przejmującą kontrolę nad systemem" pasuje do typowego skutku działania backdoora: po utworzeniu kanału dostępu napastnik może zdalnie zarządzać zainfekowanym hostem, często w sposób trudny do zauważenia przez użytkownika.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych klas zagrożeń albo innych celów:
- "odczytują i zapisują wszystkie naciśnięcia przycisków klawiatury" opisuje keylogger – narzędzie zbierające wpisywane znaki (np. hasła). Keylogger może współistnieć z backdoorem, ale nie jest jego definicją.
- "szpiegują działania użytkownika" odpowiada kategorii spyware. Spyware koncentruje się na obserwacji i wycieku danych (aktywność, treści, ekran), natomiast backdoor koncentruje się na kanale dostępu/sterowania. Spyware nie musi zapewniać interaktywnej kontroli nad systemem.
- "przeprowadzają ataki DDOS" opisuje funkcję charakterystyczną dla malware działającego jako element botnetu. Bot może wykonywać DDoS, ale sama zdolność do DDoS nie jest definicją backdoora (choć bot może mieć komponent backdoor do zdalnego zarządzania).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz pojęcie backdoor, skojarz je z "obejściem zabezpieczeń" i "zdalnym dostępem" (wejście do systemu), a gdy widzisz rejestrowanie klawiszy – z keyloggerem, a "szpiegowanie" – ze spyware. To pomaga szybko rozróżnić odpowiedzi, nawet jeśli w realnych infekcjach funkcje często się mieszają.
