Mykologia jest działem mikrobiologii zajmującym się grzybami, dlatego badanie mykologiczne wykonuje się w celu wykrycia i identyfikacji właśnie tej grupy drobnoustrojów. W weterynarii diagnostyka mykologiczna jest szczególnie istotna przy podejrzeniu zakażeń skóry i jej przydatków (np. grzybice/dermatofitozy), stanów zapalnych ucha zewnętrznego, zmian na błonach śluzowych czy zakażeń oportunistycznych.
Typowe elementy diagnostyki mykologicznej obejmują pobranie odpowiedniego materiału (np. sierść, zeskrobiny skóry, wymaz), a następnie ocenę mikroskopową i/lub hodowlę oraz identyfikację. W porównaniu z bakteriologią trzeba pamiętać, że wiele grzybów rośnie wolniej i może wymagać dłuższego czasu obserwacji hodowli.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "wirusów." – wirusy nie są grzybami i wymagają innego podejścia diagnostycznego (badania wirusologiczne, często metody molekularne lub serologiczne).
- "bakterii." – bakterie są celem badania bakteriologicznego; mylenie tych pojęć wynika zwykle z ogólnego skojarzenia "mikrobiologia = bakterie", ale nazwa "myko-" wskazuje na grzyby.
- "pasożytów." – pasożyty (pierwotniaki, robaki, stawonogi) rozpoznaje się w parazytologii; zakres materiału i metody są inne (np. badanie kału, identyfikacja form rozwojowych).
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi rozbij nazwę na rdzeń. Przedrostek myko- oznacza związek z grzybami, analogicznie bakterio- z bakteriami, wiro- z wirusami, a parazyto- z pasożytami.
