W praktyce BHP i medycyny pracy dodatkowe badania psychologiczne stosuje się tam, gdzie predyspozycje psychiczne i sprawność psychomotoryczna są kluczowe dla ograniczenia ryzyka wypadku. Chodzi m.in. o ocenę:
- koncentracji i podzielności uwagi,
- czasu reakcji,
- koordynacji wzrokowo-ruchowej,
- odporności na stres i zmęczenie,
- stabilności emocjonalnej w sytuacjach nagłych.
Stanowisko kierowcy zawodowego jest typowym przykładem pracy, w której błędy człowieka mogą prowadzić do poważnych skutków (kolizje, wypadki, szkody materialne). Dlatego w praktyce organizacji pracy oraz profilaktyki zdrowotnej właśnie dla kierowców często przewiduje się badania psychologiczne jako element oceny zdolności do pracy.
Odpowiedź "nauczyciela fizyki" jest nieprawidłowa, ponieważ mimo odpowiedzialności za uczniów nie jest to stanowisko, dla którego standardowo wymaga się badań psychologicznych jako warunku dopuszczenia do pracy (co nie wyklucza badań medycyny pracy w ogóle).
Odpowiedź "inspektora kontroli skarbowej" bywa mylona ze względu na stres i odpowiedzialność, jednak stresujący charakter pracy sam w sobie nie przesądza o obowiązku badań psychologicznych; częściej decyduje o tym specyfika zagrożeń i formalne wymagania dla danej grupy stanowisk.
Odpowiedź "administratora sieci informatycznej" również może wydawać się logiczna z powodu odpowiedzialności za systemy, ale jest to skojarzenie intuicyjne. W praktyce badania psychologiczne wiąże się raczej z pracami o wysokim ryzyku natychmiastowych skutków błędu (np. w ruchu drogowym), a nie z samą odpowiedzialnością organizacyjną.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy badań psychologicznych, szukaj w odpowiedziach zawodów związanych z bezpieczeństwem ruchu, obsługą pojazdów lub innymi zadaniami wymagającymi stałej koncentracji i szybkiej reakcji.
