W pytaniu oceniany jest poziom rozwoju psychoruchowego na podstawie trzech obserwowalnych umiejętności: (1) sprawny chód i bieg, (2) samodzielne wchodzenie po schodach z dostawianiem obu stóp na stopień, (3) manipulacja wymagająca siły i koordynacji dłoni – odkręcanie wieczka słoika.
Tak dobrany zestaw nie dotyczy jednej, bardzo wąskiej czynności, tylko łączenia kamieni milowych z dwóch obszarów:
- Motoryka duża: w 2. roku życia chód staje się pewniejszy, a dziecko zwykle potrafi biegać oraz podejmować bardziej złożone zadania lokomocyjne, takie jak schody (często jeszcze z techniką "dostawną", czyli obie stopy na jednym stopniu).
- Motoryka mała: w tym okresie rośnie precyzja chwytu i koordynacja, a dziecko podejmuje próby odkręcania, otwierania, przekręcania elementów (np. zakrętek), co wymaga współpracy obu rąk i kontroli siły.
Dlaczego 24. miesiąc? Ponieważ dopiero około 2. roku życia te umiejętności występują łącznie na tyle często, by uznać je za typowe dla "prawidłowo rozwijającego się" dziecka w ujęciu tabel kamieni milowych. Wcześniej część dzieci może np. chodzić, ale jeszcze nie biegać sprawnie; albo podejmować schody, ale nie samodzielnie; albo manipulować zakrętkami, ale bez skutecznego odkręcania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 10. miesiąc: to etap, w którym wiele dzieci dopiero przygotowuje się do samodzielnego chodzenia (często raczkowanie/wstawanie/przemieszczanie przy meblach). Zestaw z pytania jest na ten wiek zbyt zaawansowany.
- 12. miesiąc: część dzieci zaczyna chodzić, ale "sprawny chód i bieg" oraz samodzielne schody z opisanym wzorcem są zwykle osiągane później. Odkręcanie wieczka także wymaga większej dojrzałości manualnej.
- 15. miesiąc: to nadal okres przejściowy – u części dzieci pojawia się szybszy chód, próby biegu czy schody z pomocą. Jednak komplet trzech umiejętności razem nadal częściej odpowiada około 2. roku życia.
Wskazówka egzaminacyjna: przy takich pytaniach warto szukać "najbardziej ograniczającej" umiejętności z zestawu (tej, która pojawia się najpóźniej). To ona najczęściej determinuje właściwy wiek rozwojowy.
