Bilardowanie jest wadą chodu, w której tor ruchu kończyny przedniej jest nieprawidłowy: zamiast prowadzić kończynę w przód w możliwie prostej płaszczyźnie, koń "zamiata" kończyną, wykonując ruch po łuku / ruch kolisty. W praktyce obserwuje się, że kopyto w fazie przenoszenia zatacza wyraźny łuk, co pogarsza ekonomię ruchu i może sprzyjać nierównomiernym obciążeniom.
Odpowiedź "wykonywaniu ruchów kolistych kończynami przednimi" trafia w istotę zjawiska: nie chodzi o kontakt kopyt z inną kończyną, lecz o sam kształt i kierunek ruchu kończyny w powietrzu.
Pozostałe propozycje opisują inne nieprawidłowości:
- "uderzaniu kopytami nóg tylnych o piętki nóg przednich" dotyczy sytuacji, gdy kończyny tylne "doganiają" przednie i dochodzi do kontaktu (to mechanizm uderzenia, a nie toru kolistego ruchu kończyny przedniej).
- "gwałtownym, wysokim podrywaniu nóg przednich" wskazuje na nadmiernie wysoką akcję kończyn, czyli problem wysokości i dynamiki unoszenia, a nie zataczania łuku.
- "uderzaniu się konia sąsiednimi nogami" to ogólny opis wad typu interferencja (kończyny ocierają/uderzają o siebie), co również nie definiuje bilardowania, bo tam kluczowy jest kolisty tor ruchu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w definicji pojawia się "łuk", "kolisty tor", "zamiatanie kończyną" – myśl o bilardowaniu. Jeśli sednem jest "uderzanie", "ocieranie", "kontakt kopyt" – to zwykle inna wada (interferencja/nakraczanie).