W turystyce używa się kilku pojęć związanych z rezerwacją i kontraktowaniem usług. Kluczem jest rozróżnienie: rodzaj umowy vs dokument rozliczeniowy oraz odróżnienie umowy od zjawisk rynkowych.
"Czarteru." – czarter oznacza wynajem na wyłączność w ustalonym czasie. W praktyce może dotyczyć środka transportu (np. lotu) albo całej pojemności obiektu noclegowego/określonej puli sprzedawanej przez organizatora na zasadach wyłączności. Charakterystycznym elementem jest wysoki poziom zobowiązania i zwykle brak możliwości anulacji przez organizatora po zawarciu kontraktu.
"Voucheru." – voucher nie jest typem umowy. To dokument (potwierdzenie) służący rozliczeniom i potwierdzeniu opłacenia/zakupu świadczenia. Może towarzyszyć różnym umowom, ale sam nie opisuje mechanizmu kontraktowania stałej liczby miejsc.
"Dumpingu." – dumping odnosi się do polityki cenowej (sprzedaż poniżej kosztów w celu zdobycia rynku), a nie do prawnej/handlowej formy rezerwacji miejsc noclegowych. Nie odpowiada na pytanie "jaka umowa została zawarta?".
"Allotmentu." – allotment (kontyngent) oznacza rezerwację określonej liczby miejsc/pokoi na dany okres; występują warianty z możliwością zwrotu do określonej daty (soft) albo bez anulacji (hard). W praktyce rozstrzygające bywa doprecyzowanie, czy wykupiono część dostępnych miejsc, czy całą pojemność na zasadzie wyłączności. Na egzaminie warto zapamiętać: voucher = dokument, dumping = zjawisko cenowe, a czarter/allotment = formy kontraktowania świadczeń.
