W profesjonalnym składzie tekstu (DTP) unika się sytuacji, w których pojedynczy wiersz akapitu zostaje "oderwany" od reszty akapitu na granicy kolumn lub stron, ponieważ pogarsza to rytm czytania i estetykę łamu.
Odpowiedź "bękart." jest poprawna, bo bękart oznacza ostatni (końcowy) wiersz akapitu pozostawiony samotnie na początku nowej kolumny/strony. Na ilustracji podkreślony wiersz znajduje się na samej górze drugiej kolumny i kończy się kropką, co wskazuje, że domyka akapit rozpoczęty w poprzedniej kolumnie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "szewc." to sytuacja odwrotna: pierwszy wiersz nowego akapitu zostaje samotnie na końcu kolumny lub strony. Na ilustracji nie widać pierwszego wiersza akapitu na dole łamu, tylko końcówkę akapitu na początku kolejnego.
- "sierota." jest w polskiej praktyce pojęciem niejednoznacznym (bywa używane różnie, czasem jako synonim szewca lub dla innych drobnych "wiszących" elementów). W tym zadaniu pokazano klasyczny błąd łamania akapitu odpowiadający bękartowi, więc "sierota" nie jest tu właściwą, jednoznaczną nazwą.
- "wdowa." także bywa używana niespójnie (często mieszana z innymi nazwami), a w zadaniu chodzi o konkretny, standardowo nazywany przypadek: końcowy wiersz akapitu na początku następnej kolumny.
W praktyce usuwa się bękarty m.in. przez ustawienia akapitu (minimalna liczba wierszy pozostających razem na początku/końcu łamu) oraz drobne korekty składu: zmianę podziału wierszy, tracking/kerning lub edycję tekstu.
