Jeżeli błotnik ma na krawędziach (najczęściej na kołnierzu/flanszy) wykonane otwory technologiczne, to są one przygotowane po to, aby wykonać połączenie przez wypełnienie otworu metalem spoiny i związanie górnej blachy z dolną. Taka technika to spawanie otworowe (tzw. plug welding/spot-plug), często stosowane przy montażu paneli poszycia nadwozia, gdy trzeba odtworzyć efekt "punktów" w miejscu, gdzie nie da się użyć elektrod zaciskowych.
Dlaczego nie "punktowego"? Spawanie punktowe (w znaczeniu zgrzewania/spawania oporowego punktowego) polega na dociśnięciu dwóch blach elektrodami i wytworzeniu zgrzeiny prądem. W klasycznej technologii nie wykonuje się do tego otworów w górnej blasze; kluczowy jest docisk i przepływ prądu przez styk blach.
Dlaczego nie "nakładkowego"? Określenie to kojarzy się z wykonywaniem spoiny wzdłuż zakładki/nałożenia, a nie z wykonywaniem pojedynczych "korków" spawalniczych w otworach. To inna idea rozkładu spoiny i inny efekt technologiczny.
Dlaczego nie "pachwinowego"? Spoiny pachwinowe dotyczą złączy kątowych (np. typu T lub narożnych). Krawędź błotnika z otworami technologicznymi typowo pracuje jako zakładka do poszycia, a nie jako złącze kątowe wymagające spoiny pachwinowej.
W praktyce poprawny wybór techniki pozwala uzyskać mocne, powtarzalne połączenie, zwłaszcza po wcześniejszym oczyszczeniu powierzchni z powłok i korozji oraz po prawidłowym wypełnieniu otworu spoiną.
