Termin boarding card w transporcie lotniczym oznacza kartę pokładową, czyli dokument uprawniający pasażera do wejścia na pokład konkretnego rejsu. Karta pokładowa powstaje zwykle po odprawie (check-in) i może mieć formę papierową lub elektroniczną (np. w aplikacji lub w portfelu mobilnym). Zawiera praktyczne informacje potrzebne w obsłudze podróżnych: nazwisko/pasażera, numer lotu, datę i godzinę, numer bramki (gate), strefę wejścia oraz często numer miejsca.
Odpowiedź "bilet lotniczy" jest błędna, bo bilet (w praktyce często e-ticket/rekord biletu) potwierdza zakup i warunki przewozu, ale sam w sobie nie jest tym samym co karta pokładowa używana na etapie boardingu. Pasażer może mieć ważny bilet, a mimo to nie posiadać jeszcze karty pokładowej (np. przed odprawą lub gdy odprawa została wstrzymana).
Odpowiedź "rezerwację" też jest niepoprawna, ponieważ rezerwacja (PNR/booking) to zapis w systemie o planowanej podróży i usługach, a nie dokument okazywany przy wejściu na pokład. Rezerwacja może istnieć bez wystawionego biletu lub bez zakończonej odprawy, więc nie spełnia funkcji boarding card.
Odpowiedź "kartę bezpieczeństwa" jest błędna, bo chodzi o materiały/instrukcje bezpieczeństwa dostępne w kabinie samolotu (np. w kieszeni fotela) lub prezentowane przez załogę. Są one związane z procedurami bezpieczeństwa na pokładzie, a nie z kontrolą uprawnień pasażera do wejścia do samolotu.
Wskazówka egzaminacyjna: warto zapamiętać, że w procesie obsługi pasażera są różne "poziomy" dokumentów: rezerwacja (plan), bilet (zakup/umowa przewozu) oraz karta pokładowa (wejście na pokład). To rozróżnienie najczęściej eliminuje pomyłki.
