Boazeria to drewniane listwy łączone na pióro-wpust: pióro jest występem na krawędzi, a wpust rowkiem w drugiej listwie. W praktyce wykończeniowej dąży się do tego, aby nie było widać łbów gwoździ na licu okładziny, a jednocześnie żeby mocowanie było pewne i nie powodowało uszkodzeń elementów.
Dlatego poprawne jest mocowanie ukośnie przez pióro. Taki sposób nazywa się często "niewidocznym przybijaniem": gwóźdź przechodzi przez pióro pod kątem (typowo ok. 45°) i wchodzi w ruszt, a miejsce wbicia zostaje zasłonięte przez wpust następnej listwy po jej dosunięciu. Dzięki temu:
- uzyskuje się estetyczne wykończenie (bez punktów mocowania na widoku),
- zmniejsza się ryzyko rozszczepienia lica listwy, bo nie przebija się jej "przez środek" od przodu,
- zachowuje się prawidłową pracę drewna w okładzinie (drewno może minimalnie pracować, a połączenie pozostaje szczelne).
Odpowiedź "ukośnie przez wpust" jest nieprawidłowa, ponieważ wbicie w rowek nie realizuje typowego założenia montażowego: po wsunięciu kolejnej deski dostęp do wpustu jest ograniczony, a samo mocowanie w tej strefie jest niepraktyczne i łatwo prowadzi do uszkodzeń krawędzi.
Odpowiedzi "prostopadle przez wpust" oraz "prostopadle przez środek listwy" są w praktyce gorsze. Wbijanie prostopadłe zwiększa widoczność mocowań lub ryzyko uszkodzeń, a przy wbijaniu w środek lica niemal zawsze pozostają widoczne łby gwoździ, co obniża jakość wykończenia. Dodatkowo takie mocowanie może utrudniać dosunięcie kolejnych elementów na pióro-wpust.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj zasadę "mocowanie ma zostać zakryte przez następną listwę" — w systemie pióro-wpust oznacza to zwykle przybijanie w strefie pióra, pod kątem.
