W zbożach ozimych kluczowe znaczenie ma terminowe przygotowanie stanowiska i wykonanie siewu w odpowiednim czasie. Dlatego jako przedplony niekorzystnie wypadają rośliny, które późno kończą wegetację i są zbierane późno, a po zbiorze wymagają jeszcze czasu na prace polowe (uprzątnięcie resztek, ewentualne uprawki pożniwne, doprawienie roli).
Odpowiedź "późne zejście z pola" pasuje do buraków i kukurydzy, ponieważ w praktyce polowej ich zbiór i prace następcze często kolidują z terminem siewu ozimin. Jeśli pole jest dostępne późno, rośnie ryzyko:
- opóźnienia siewu,
- gorszego doprawienia roli (brak czasu na właściwe uprawki),
- spadku wschodów i kondycji roślin przed zimą.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najlepsze w tym pytaniu?
- "krótki okres wegetacyjny" nie jest typowym argumentem przeciw burakom i kukurydzy jako przedplonom pod oziminy; wręcz przeciwnie, w wielu rejonach są to rośliny kojarzone z dość długim cyklem i późnym zbiorem.
- "duże zachwaszczenie gleby" może wystąpić w różnych uprawach, ale nie jest cechą, która jednoznacznie odróżnia akurat buraki i kukurydzę jako przedplony w kontekście ozimin. Zachwaszczenie zależy silnie od technologii uprawy i ochrony roślin.
- "pobranie z gleby dużej ilości składników pokarmowych" to problem możliwy przy wielu roślinach intensywnych, ale w pytaniu o nieodpowiedni przedplon dla zbóż ozimych częściej rozstrzygający jest czynnik czasowy (czy zdążymy przygotować pole i zasiać) niż sama "żarłoczność" rośliny.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się argument związany z terminem zejścia z pola, rozważ go w pierwszej kolejności dla roślin zbieranych późno, bo oziminy mają sztywne wymagania co do terminu siewu i przygotowania stanowiska.
