Butle z gazami technicznymi są ładunkiem szczególnie niebezpiecznym, ponieważ zawierają gaz pod ciśnieniem. Kluczowym zagrożeniem podczas załadunku i transportu na pokładzie jest uszkodzenie zaworu lub upadek butli. W skrajnym przypadku gwałtowne uwolnienie gazu może spowodować efekt "pocisku", dlatego w praktyce morskiej nacisk kładzie się na stabilizację i osłonięcie butli w czasie podnoszenia.
Odpowiedź "koszem transportowym" jest właściwa, ponieważ kosz (klatka) to sztywna konstrukcja przeznaczona do bezpiecznego przenoszenia kilku butli jednocześnie. Zwykle ma płytę podłogową, przegrody separujące, zabezpieczenia przed wypadnięciem oraz punkty podczepienia do zawiesi dźwigu. Dzięki temu:
- butle są unieruchomione i nie "pracują" względem siebie,
- ładunek ma przewidywalny środek ciężkości i lepiej zachowuje pion,
- zmniejsza się ryzyko uderzenia butli o burty lub elementy konstrukcji statku,
- łatwiej jest bezpiecznie odłożyć i później dodatkowo zamocować ładunek na pokładzie.
Odpowiedź "siatką transportową" jest nieprawidłowa, bo siatka nie zapewnia sztywnego prowadzenia ładunku i słabo chroni zawory przed uderzeniem. Dodatkowo ładunek może się przechylać, a butle mogą ocierać się i zmieniać położenie podczas podnoszenia.
Odpowiedzi "pojedynczo podwieszone na zawiesiu linowym" oraz "pojedynczo podwieszone na zawiesiu łańcuchowym" także są nieprawidłowe w typowej praktyce bezpieczeństwa: pojedyncze podwieszenie zwiększa wrażliwość na balans, a kontakt zawiesia z butlą może sprzyjać przesunięciom i uderzeniom. Na statku dodatkowym czynnikiem są ruchy jednostki i udary podczas operacji, co potęguje ryzyko. Z tego powodu kosz transportowy jest rozwiązaniem preferowanym jako stabilne i ochronne podczas transportu na pokład.
