Płyta stolarska pełna należy do płyt o konstrukcji warstwowej. Jej cechą rozpoznawczą jest to, że w środku (w rdzeniu) nie ma ani wiórów, ani włókien, tylko równolegle ułożone listewki drewna litego. Taki rdzeń jest następnie oklejany z obu stron (najczęściej fornirem lub sklejką), co poprawia wygląd i stabilność powierzchni.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "warstwa środkowa z listewek, oklejona fornirem z obydwu stron." — opisuje dokładnie budowę płyty stolarskiej pełnej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "spojenie wiórów klejem poprzez zastosowanie ciśnienia i temperatury." — to opis technologii typowej dla płyty wiórowej, gdzie surowcem są wióry sprasowane z klejem, a nie lite listewki.
- "średnia gęstość powstała z włókien drzewnych spojonych klejem." — to charakterystyka MDF (płyty z włókien drzewnych), a nie płyty stolarskiej.
- "nieparzysta liczna warstw fornirów, sklejonych prostopadle względem siebie." — to typowa definicja sklejki, w której kolejne warstwy forniru są krzyżowo (prostopadle) ułożone dla zwiększenia wytrzymałości i stabilności.
W praktyce rozpoznanie płyty stolarskiej pełnej jest ważne przy doborze materiału na elementy mebli i drzwi: rdzeń z listewek daje dobrą sztywność, a okleiny umożliwiają wykończenie powierzchni (okleinowanie, lakierowanie). Na egzaminie warto kojarzyć: wióry → płyta wiórowa, włókna → MDF, krzyżowe forniry → sklejka, listewki w rdzeniu + okleiny → płyta stolarska pełna.
