Papier sterylizacyjny jest materiałem opakowaniowym używanym do pakietowania wyrobów przeznaczonych do sterylizacji. Jego kluczową cechą jest to, że w trakcie procesu ma wytrzymać warunki fizyczne (m.in. działanie wilgoci oraz obciążenia i naprężenia wynikające z układania wsadów, transportu i zmian parametrów w komorze), a po zakończeniu procesu ma pomagać utrzymać jałowość przez pełnienie funkcji bariery dla zanieczyszczeń.
Odpowiedź "duża wytrzymałość na wilgoć i naprężenia podczas procesu sterylizacji" opisuje pożądaną właściwość: opakowanie nie powinno rozmiękać, rozwarstwiać się ani łatwo pękać, bo każda utrata integralności opakowania zwiększa ryzyko wtórnego skażenia wyrobu.
Pozostałe odpowiedzi opisują cechy nieprawidłowe:
- "brak odporności na wilgoć i naprężenia…" – to zaprzeczenie wymagań stawianych materiałowi opakowaniowemu; słaba odporność zwiększa liczbę uszkodzeń pakietów i ryzyko utraty jałowości.
- "wielkość porów stanowiąca barierę dla czynnika sterylizacyjnego" – materiał nie powinien blokować czynnika sterylizacyjnego, bo utrudniałby skuteczną sterylizację zawartości pakietu.
- "wielkość porów umożliwiająca przenikanie kurzu i cieczy" – po procesie opakowanie ma chronić przed zanieczyszczeniami; przenikanie kurzu lub cieczy oznacza brak bariery i potencjalne skażenie.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: opakowanie ma przepuścić czynnik sterylizacyjny, ale zatrzymać zanieczyszczenia, a przy tym wytrzymać warunki procesu i manipulację pakietem.
