W visagizmie fryzjerskim kształt twarzy ocenia się przez proporcje (długość do szerokości) oraz przez to, która część jest najszersza i jak układają się linie: czoła, policzków i żuchwy.
Opis: "Długość i szerokość twarzy są równe, mocno zarysowane kości szczękowe i szeroki podbródek, czoło płaskie o prostej linii granicy porostu włosów." odpowiada twarzy kwadratowej, ponieważ kluczowe są tu dwa kryteria diagnostyczne: (1) zbliżona długość i szerokość oraz (2) mocna, szeroka żuchwa z wyraźnie zaznaczonym podbródkiem. Taki typ twarzy często sprawia wrażenie "kanciastej" w dolnej części.
Opis: "Twarz symetryczna i proporcjonalna o łagodnych rysach… linia czoła i podbródka miękko zaokrąglona." pasuje bardziej do twarzy owalnej (łagodne przejścia, brak kątów), więc nie jest typowy dla kwadratu.
Opis: "…broda wydłużona z wyrazistym, spiczastym podbródkiem." wskazuje na typ trójkątny/sercowaty lub inny z ostrym, zwężającym się podbródkiem. To przeciwieństwo szerokiej, "cięższej" linii żuchwy typowej dla kwadratu.
Opis: "Twarz wąska i mocno wydłużona…" odnosi się do twarzy podłużnej/prostokątnej, gdzie dominującą cechą jest wydłużenie, a nie równość długości i szerokości.
W praktyce fryzjerskiej poprawne rozpoznanie twarzy kwadratowej pomaga dobrać fryzurę tak, by optycznie złagodzić linię żuchwy (np. miękkie fale, warstwowanie przy bokach twarzy) i uniknąć cięć podkreślających kanciaste kontury.
