To zadanie rozwiązuje się metodą kalkulacji podziałowej ze współczynnikami (często stosowanej w produkcji asortymentowej), gdy wyroby są podobne, ale różnią się "ciężarem"/zużyciem zasobów, np. wagą.
1) Ustal łączny koszt produkcji
Koszty okresu: materiały bezpośrednie 1 200 zł + płace bezpośrednie 1 500 zł + koszty wydziałowe 1 300 zł = 4 000 zł. W tym zadaniu wszystkie te pozycje wchodzą do kosztu wytworzenia produkcji w okresie.
2) Przelicz produkcję na jednostki umowne
Współczynniki 1:2 oznaczają, że cegła pełna "waży" kosztowo dwa razy tyle co dziurawka (w przeliczeniu na jednostki umowne).
- Dziurawka: 2 000 szt. × 1 = 2 000 j.u.
- Cegła pełna: 1 000 szt. × 2 = 2 000 j.u.
Razem: 4 000 j.u.3) Policz koszt 1 jednostki umownej
Koszt 1 j.u. = 4 000 zł / 4 000 j.u. = 1,00 zł/j.u.
4) Wyznacz koszt jednostkowy wyrobów
- Koszt 1 szt. dziurawki = 1,00 zł × 1 = 1,00 zł
- Koszt 1 szt. cegły pełnej = 1,00 zł × 2 = 2,00 zł
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Warianty z wartościami 0,80 i 1,60 wynikają zwykle z błędnej sumy kosztów (np. pominięcie części kosztów) albo z błędnego mianownika przy jednostkach umownych. Odpowiedzi, w których dziurawka jest droższa niż pełna (1,60 vs 0,80 lub 2,00 vs 1,00), oznaczają odwrócenie współczynników lub intuicyjne rozliczenie "na sztuki", a nie według wag/relacji 1:2.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj schemat: suma kosztów → jednostki umowne → koszt 1 j.u. → koszt jednostkowy każdego wyrobu. To minimalizuje ryzyko pomyłki kierunku współczynników.