Celem działania ośrodków pomocy społecznej jest przede wszystkim pomoc osobom i rodzinom w przezwyciężaniu trudnych sytuacji życiowych. W praktyce oznacza to diagnozę potrzeb (rozpoznanie problemów, zasobów i ograniczeń), a następnie organizowanie wsparcia i podejmowanie działań, które prowadzą do zaspokojenia niezbędnych potrzeb oraz poprawy funkcjonowania w środowisku.
Stwierdzenie "rozpoznawanie i zaspokajanie niezbędnych potrzeb osób znajdujących się w trudnych sytuacjach życiowych" trafnie opisuje ten kierunek działania: OPS nie jest placówką medyczną ani szkołą, lecz instytucją systemu pomocy społecznej, koordynującą różne formy wsparcia (np. świadczenia, usługi, pracę socjalną, kierowanie do innych instytucji).
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "zapewnianie leczenia i rehabilitacji" – leczenie i rehabilitacja są domeną ochrony zdrowia. OPS może pomóc w organizacji wsparcia (np. informacyjnie, koordynacyjnie), ale nie jest podmiotem realizującym świadczenia medyczne jako swój cel działania.
- "tworzenie miejsc pracy" – polityka rynku pracy i tworzenie miejsc pracy to obszar innych instytucji. OPS może wspierać aktywizację społeczną i zawodową pośrednio (np. motywowanie, kierowanie), ale samo tworzenie miejsc pracy nie stanowi jego celu.
- "wychowanie i edukacja małoletnich dzieci" – wychowanie i edukacja są zadaniami systemu oświaty oraz rodziny; w sytuacjach kryzysowych uruchamia się także procedury i instytucje ochrony dziecka. OPS może wspierać rodzinę usługami i pracą socjalną, ale nie przejmuje roli szkoły ani nie definiuje swojego celu jako "wychowanie i edukacja".
W pracy asystenta osoby niepełnospranej ta wiedza pomaga właściwie kierować osobę do instytucji: gdy chodzi o wsparcie socjalne i organizację pomocy – do OPS, a gdy o kwestie zdrowotne lub edukacyjne – do odpowiednich podmiotów.
