Kalibracja opryskiwacza (polowego lub sadowniczego) to zespół działań, których rezultatem ma być uzyskanie zaplanowanej dawki cieczy roboczej na jednostkę powierzchni, najczęściej wyrażonej jako l/ha. W praktyce ogrodniczej jest to kluczowe, bo skuteczność ochrony roślin zależy od właściwego pokrycia roślin cieczą, a jednocześnie trzeba unikać strat, znoszenia i przedawkowania.
Odpowiedź "określenie wydatku cieczy na jeden hektar" jest poprawna, ponieważ dokładnie opisuje cel kalibracji: dopasowanie parametrów (prędkości jazdy, ciśnienia, rodzaju i liczby rozpylaczy, szerokości roboczej) tak, aby ilość cieczy podawana w czasie przejazdu odpowiadała wymaganej dawce na powierzchnię.
Pozostałe propozycje opisują elementy kontroli lub regulacji, które mogą występować podczas kalibracji, ale same w sobie nie oddają jej celu:
- "sprawdzenie wydatku jednostkowego rozpylacza" – to ważny pomiar diagnostyczny (czy dysze nie są zużyte i czy podają podobnie), jednak dotyczy pojedynczego elementu. Kalibracja odnosi się do dawki na ha, czyli efektu pracy całego układu w danych warunkach.
- "regulacja podzespołów roboczych" – regulacja może być konieczna (np. ustawienie belki, dobór dysz), ale jest środkiem do celu. Sama regulacja bez odniesienia do dawki na powierzchnię nie jest jeszcze kalibracją w sensie praktycznym.
- "sprawdzenie ciśnienia oprysku" – kontrola ciśnienia jest czynnością techniczną. Ciśnienie wpływa na wydatek i rozkład kropli, ale celem nie jest "mieć jakieś ciśnienie", tylko uzyskać określony wydatek i dawkę na ha zgodną z planem zabiegu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się parametr cząstkowy (ciśnienie, dysza), a obok parametr wynikowy odnoszący się do powierzchni (l/ha), to przy pytaniu o cel kalibracji zwykle właściwy jest parametr wynikowy.