Państwowy Monitoring Środowiska to system ukierunkowany na informację o środowisku. Jego sens polega na tym, aby w sposób zorganizowany prowadzić obserwacje i pomiary, a następnie zamieniać wyniki na użyteczne informacje dla administracji, gospodarki i społeczeństwa. Z tego powodu poprawne jest wskazanie celu jako: gromadzenie, przetwarzanie i rozpowszechnianie informacji o środowisku.
W praktyce monitoring obejmuje m.in. zbieranie danych pomiarowych (np. z sieci stacji i punktów pomiarowych), ich weryfikację i analizę, a potem publikowanie/udostępnianie w formie komunikatów, zestawień i raportów. Jest to fundament do późniejszych decyzji: programów ochrony, ocen oddziaływania czy planowania działań naprawczych.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo dotyczą innych obszarów działania państwa w ochronie środowiska:
- "pozyskiwanie funduszy z UE…" – finansowanie projektów środowiskowych może wspierać ochronę środowiska, ale nie jest celem monitoringu; monitoring dostarcza danych, a nie prowadzi polityki finansowej.
- "kontrola przestrzegania przepisów…" – kontrola i egzekwowanie prawa to domena działań inspekcyjnych/nadzorczych; monitoring sam w sobie nie jest kontrolą podmiotów, tylko obserwacją stanu środowiska.
- "likwidowanie poważnych awarii…" – usuwanie skutków awarii to działania interwencyjne i zarządzanie kryzysowe. Monitoring może pomóc w ocenie skutków (dane), ale nie jest narzędziem "likwidowania" awarii.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się czasowniki typu gromadzić, przetwarzać, udostępniać, zwykle odnoszą się do monitoringu i informacji. Natomiast kontrolować, likwidować, finansować najczęściej opisują inne funkcje systemu ochrony środowiska.
