Dołek środkowy (fovea centralis) jest miejscem najwyższej ostrości widzenia w plamce. W niedowidzeniu (amblyopii), zwłaszcza gdy współistnieją zaburzenia fiksacji, terapia może być ukierunkowana na przywrócenie lub wzmocnienie fiksacji centralnej i pobudzenie funkcji plamki. Takie podejście jest charakterystyczne dla pleoptyki, czyli metod stymulujących narząd wzroku w celu poprawy jakości widzenia w oku słabszym.
Odpowiedź "pleoptoforu" jest właściwa, ponieważ pleoptofor jest kojarzony z procedurami pleoptycznymi umożliwiającymi celowane pobudzanie obszaru plamkowego, w tym dołka środkowego, a więc stymulację o charakterze bardziej precyzyjnym, nastawioną na funkcję centralną.
- "cheiroskopu" – ten typ przyrządu wiąże się raczej z ćwiczeniami koordynacji wzrokowo-ruchowej i treningiem percepcyjnym (np. zadania wymagające kontroli wzrokowej i odwzorowania), a nie z celowaną stymulacją dołka środkowego.
- "koordynatora" – nazwa wskazuje na zastosowania w ćwiczeniach koordynacyjnych (integracja bodźców i reakcji), co nie jest tym samym, co pleoptyczne pobudzanie fovei.
- "stymulatora CAM" – CAM bywa łączony ze stymulacją wzrokową opartą o bodźce kontrastowe i trening funkcji wzrokowych, ale nie opisuje się go typowo jako narzędzia do celowanego pobudzania dołka środkowego w sensie klasycznej pleoptyki fiksacyjnej.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o dołek środkowy/plamkę szukaj odpowiedzi związanych z pleoptyką i stymulacją centralną, a nie ogólnymi ćwiczeniami koordynacji czy treningiem obuocznym.
