KWALIFIKACJA PGF8 - PAŹDZIERNIK 2013

PYTANIE NR 4.
Ceny ustalone w aquaparku są na poziomie cen innych basenów krytych w regionie. Aquapark zastosował metodę ustalania cen opartą na
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jeżeli cena w aquaparku jest ustawiona na poziomie cen innych basenów w regionie, punktem odniesienia są ceny konkurentów.
To oznacza metodę ustalania cen opartą na konkurencji (orientacja konkurencyjna), a nie na kosztach, popycie ani subiektywnie postrzeganej wartości.

Pełne wyjaśnienie:

W opisie kluczowa jest informacja: "ceny są na poziomie cen innych basenów krytych w regionie". Taki sposób myślenia oznacza, że organizacja porównuje się do innych dostawców podobnej usługi i dopasowuje swój cennik do poziomu rynkowego. To jest typowa metoda ustalania cen oparta na konkurencji (czasem opisywana jako orientacja konkurencyjna lub benchmarking cenowy).

Dlaczego nie są to pozostałe podejścia?

  • "kosztach" – w podejściu kosztowym punktem wyjścia jest wyliczenie kosztu jednostkowego (np. utrzymania obiektu, personelu, energii) i dodanie marży. W pytaniu nie ma żadnej przesłanki o kalkulacji kosztów, tylko o dopasowaniu do cen innych obiektów.
  • "popycie na usługę" – podejście popytowe opiera się na reakcjach klientów na cenę (elastyczność popytu, sezonowość, gotowość do zapłaty) i często prowadzi do zmiany cen w zależności od obłożenia lub terminu. Tutaj jedynym kryterium jest poziom cen konkurencji w regionie.
  • "postrzeganej wartości" – w podejściu wartościowym cena ma wynikać z tego, jakie korzyści klient widzi w ofercie (np. wyjątkowe atrakcje, wyższy standard, dodatkowe usługi). W pytaniu brak informacji o budowaniu przewagi jakościowej; wskazano natomiast na "taki sam poziom jak inni", czyli strategię rynkowego dopasowania.

W praktyce taka decyzja cenowa bywa stosowana, gdy firma chce szybko ustalić cennik w warunkach silnej konkurencji lokalnej i unikać wojny cenowej. Na egzaminie warto szukać w treści słów-kluczy: "jak u innych" → konkurencja, "na podstawie kosztów" → koszty, "zależy od zainteresowania" → popyt, "za jakość/korzyści" → wartość.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To metoda, w której firma ustala cenę głównie przez odniesienie do cen konkurentów (podobnych usług/produktów) na danym rynku. Celem jest dopasowanie do poziomu rynkowego, utrzymanie porównywalności oferty i ograniczenie ryzyka, że cena będzie "odstawać" od oczekiwań klientów.
Bo kryterium decyzji jest wprost porównanie: "na poziomie cen innych basenów". To sygnał, że punkt odniesienia stanowi rynek i rywale, a nie wyliczony koszt, analiza popytu czy wartość premium. Takie podejście jest typowe na rynkach lokalnych z wieloma podobnymi ofertami.
Metoda kosztowa zaczyna się od kosztów wytworzenia/świadczenia usługi i doliczenia marży (koszt + narzut). Metoda konkurencyjna zaczyna się od sprawdzenia, ile kosztuje podobna usługa u innych i dopiero potem dopasowuje cenę (np. równo, trochę niżej lub trochę wyżej).
Szukaj informacji o zmienności ceny zależnie od zainteresowania klientów: sezon, obłożenie, kolejki, elastyczność cenowa, promocje w słabszych godzinach. Jeśli treść mówi o "dużym popycie" albo "mniejszym zainteresowaniu", częściej chodzi o podejście popytowe niż o konkurencję.
To podejście, w którym cena wynika z korzyści i jakości widzianej przez klienta (np. wyjątkowe atrakcje, wyższy standard, dodatkowe usługi). Nie chodzi o "ile kosztuje u innych", tylko o to, ile klient uzna za uzasadnione, bo oferta daje mu większą wartość niż alternatywy.
Zalety: szybkie ustalenie poziomu ceny, łatwe porównanie na rynku, mniejsze ryzyko "nietrafienia" z ceną.
Wady: może ignorować własne koszty, nie buduje przewagi wartościowej, a przy naśladowaniu konkurencji łatwo wpaść w presję obniżek.
Gdy ma inny poziom kosztów niż rynek (np. wysokie koszty energii), oferuje wyraźnie wyższą jakość lub unikalne elementy (premium), albo gdy rynek jest niestabilny. Wtedy sama konkurencja jako jedyne kryterium może prowadzić do ceny nieopłacalnej lub zaniżającej wartość marki.
Strategia cenowa wpływa na przekaz reklamy. Przy cenie "jak u innych" komunikacja często akcentuje wygodę, lokalizację lub dodatkowe korzyści, a nie samą cenę. Przy cenie niższej – promocje i oszczędność; przy wyższej – jakość i doświadczenie. Spójność ceny i reklamy jest kluczowa.
Typowe zwroty to: "na poziomie konkurencji", "tak jak inni", "porównywalnie do rynku", "ceny podobnych firm", "zgodnie z cennikami w regionie". Gdy takie sformułowania dominują, zazwyczaj chodzi o ustalanie cen względem konkurentów, a nie o koszty czy popyt.
Zadaj sobie pytanie: "Do czego odnosi się treść?" Jeśli do innych firm i ich cenników – to konkurencja. Jeśli do korzyści dla klienta (standard, wyjątkowość, jakość, doświadczenie) – to postrzegana wartość. Warto podkreślać w tekście słowa-klucze przed wyborem.
info

Około 84% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnio łatwe

Źródła:

  • Investopedia – "Competition-Based Pricing: Definition, Types, Pros and Cons" (https://www.investopedia.com/terms/c/competitionbasedpricing.asp) – dostęp 2026-02-28
  • Wikipedia – "Strategia cenowa" (https://pl.wikipedia.org/wiki/Strategia_cenowa) – dostęp 2026-02-28

Materiały:

  • Podręczniki z podstaw marketingu (rozdziały o strategiach cenowych)
  • Materiały dydaktyczne z zakresu zarządzania marketingowego i instrumentów marketing-mix
  • Ćwiczenia: dopasowywanie opisów sytuacji rynkowych do metod ustalania cen

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego