Odwodnienie (deficyt wody w organizmie, często z towarzyszącą utratą elektrolitów) daje zestaw dość typowych objawów obserwowalnych także w opiece domowej. Najbardziej charakterystyczne są:
- zmniejszona diureza (skąpomocz) – organizm oszczędza wodę, więc moczu jest mniej,
- suchość błon śluzowych jamy ustnej i języka – suchość w ustach, lepkość śliny,
- wzmożone pragnienie – naturalna reakcja kompensacyjna,
- obniżony turgor skóry – po ujęciu skóry w fałd i puszczeniu fałd wraca wolniej, co sugeruje mniejszą elastyczność i gorsze nawodnienie.
Dlatego odpowiedź: "zmniejszona diureza, suchość błon śluzowych jamy ustnej i języka, wzmożone pragnienie, skóra ujęta w fałd i puszczona rozprostowuje się powoli." opisuje spójny, klasyczny obraz odwodnienia.
Pozostałe propozycje zawierają elementy, które mogą wprowadzać w błąd:
- "częste oddawanie moczu w nocy" sugeruje raczej nykturię/częstomocz, a nie skąpomocz typowy dla odwodnienia; samo pragnienie i suchość śluzówek mogą wystąpić w różnych stanach, ale zestaw z nykturią jest niespójny z klasycznym odwodnieniem.
- "wzmożony apetyt" nie jest objawem charakterystycznym odwodnienia; częściej wskazuje na inne problemy (np. metaboliczne) i nie powinien kierować rozpoznania w stronę deficytu płynów.
- "bradykardia" nie jest typowym objawem odwodnienia; w praktyce częściej oczekuje się przyspieszenia tętna w reakcji na spadek objętości krwi krążącej. Włączenie bradykardii zwiększa ryzyko błędnego wyboru.
- "skóra ... rozprostowuje się szybko" przeczy idei obniżonego turgoru – szybki powrót fałdu bardziej pasuje do prawidłowego nawodnienia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi widzisz połączenie: suchość śluzówek + pragnienie + skąpomocz + wolny powrót fałdu skórnego, jest to najbardziej klasyczny pakiet objawów odwodnienia, istotny w codziennej obserwacji podopiecznych (zwłaszcza osób starszych).
