W cięciu formującym sosny górskiej (Pinus mugo) kluczowe jest to, że roślina wytwarza wyraźne przyrosty roczne. Aby uzyskać bardziej zwarty, gęsty pokrój (co jest typowym celem formowania w architekturze krajobrazu), skraca się przede wszystkim młode, tegoroczne pędy. Taki zabieg ogranicza wydłużanie się rośliny i sprzyja powstawaniu większej liczby pędów bocznych, dzięki czemu krzew wygląda "pełniej".
Termin wiosenny jest powiązany z fizjologią wzrostu: roślina ma wtedy wysoką zdolność do regeneracji i kieruje zasoby w rozwój nowych przyrostów. Skrócenie młodych pędów w tym okresie działa jak kontrola wzrostu, a nie jak ciężkie cięcie "odmładzające".
- Odpowiedź "zeszłorocznych pędów - zimą" jest błędna, bo zimą roślina jest w spoczynku, a skracanie starszych, zdrewniałych pędów u iglaków częściej prowadzi do słabszej regeneracji i ryzyka powstania ubytków w zieleni (braku igieł) w miejscach cięcia.
- Odpowiedź "zeszłorocznych pędów - latem" jest błędna z dwóch powodów: wskazuje starszy materiał pędowy oraz termin, w którym roślina może już kończyć intensywny przyrost i gorzej reagować na ingerencję w zdrewniałe części.
- Odpowiedź "tegorocznych pędów - jesienią" jest błędna, bo jesienią roślina przygotowuje się do zimy; skracanie młodych przyrostów może ograniczać prawidłowe zdrewnienie i zwiększać podatność na uszkodzenia w kolejnym sezonie.
Wskazówka egzaminacyjna: przy iglakach w pytaniach o formowanie zwykle chodzi o pracę na młodych przyrostach, a nie o silne cięcie starych gałęzi. Zwracaj uwagę na słowa "formujące" i "skrócenie" — sugerują delikatniejszy zabieg nastawiony na zagęszczanie.
