Cis pospolity (Taxus baccata) jest rośliną ozdobną często cenioną w zieleni (np. na żywopłoty), ale jednocześnie jest znany z toksyczności. Z punktu widzenia projektowania i urządzania terenów użytkowanych przez dzieci kluczowa jest zasada minimalizowania ryzyk: dzieci mogą zrywać elementy roślin i wkładać je do ust, a także mieć kontakt ze ściętymi fragmentami podczas pielęgnacji.
Odpowiedź "trujące: pestki czerwonych owoców, korę, drewno i szpilki." wskazuje właśnie na zagrożenie zdrowotne. W praktyce przy doborze roślin na place zabaw priorytetem jest bezpieczeństwo, a nie tylko walory dekoracyjne czy łatwość uprawy.
Pozostałe odpowiedzi opisują czynniki drugorzędne lub nietrafne jako główny powód rezygnacji z cisa:
- "zbyt duże rozmiary i zacienia plac zabaw." – zacienienie może być wadą lub zaletą zależnie od projektu. To nie jest cecha przesądzająca o wykluczeniu gatunku z placu zabaw.
- "bardzo ciemny kolor i wprowadza ponurą atmosferę." – ocena estetyczna jest subiektywna i nie stanowi kryterium bezpieczeństwa; dodatkowo cis bywa stosowany właśnie jako tło kompozycyjne.
- "kłujące, ostre igły." – to argument typowy raczej dla niektórych innych iglaków. W kontekście cisa istotniejsze jest ryzyko zatrucia niż "kłucie".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy roślin przy obiektach dla dzieci, najczęściej sprawdzane są ryzyka biologiczne (toksyczność, alergizowanie, kolce/ostre ciernie, rośliny drażniące), a dopiero potem cechy kompozycyjne (pokrój, barwa, tempo wzrostu).
