Owalność okrągłych naczyń po formowaniu ręcznym z obracaniem najczęściej wiąże się z tym, że wyrób nie zdążył się ustabilizować kształtowo w formie. Jeżeli nastąpi przedwczesne wyjęcie wyrobu z formy, szkło pozostaje zbyt plastyczne (ma zbyt małą "sztywność" wynikającą z temperatury i lepkości), więc po zdjęciu podparcia i przy dalszej manipulacji może dojść do spłaszczenia w jednym kierunku. Taka deformacja jest typowym mechanizmem powstawania odchyłki od okrągłości.
Odpowiedź "Złe rozłożenie masy szklanej w bańce" może prowadzić do niesymetrycznego rozdmuchu, różnic grubości ścianki lub przesunięcia osi, ale nie musi dawać charakterystycznej owalności rozumianej jako utrata okrągłości po wyjęciu z formy; często skutki są bardziej złożone (asymetria, nierówny rozkład grubości, "ściągnięcie" w jednym obszarze).
Odpowiedź "Złe przygotowanie porcji szkła za pomocą kształtownika" dotyczy etapu przygotowania wsadu/porcji. Błędy na tym etapie zwykle ujawniają się jako niejednorodność masy, niewłaściwa objętość, zaburzenia rozkładu grubości albo trudności w prawidłowym uformowaniu, ale sama owalność naczyń okrągłych jest częściej skutkiem braku stabilizacji kształtu w formie i odkształceń po wyjęciu.
Odpowiedź "Nierównomierne nałożenie smaru na powierzchnię formy" częściej skutkuje wadami powierzchni (ślady, smugi, miejscowe przyklejenia, różnice połysku) lub lokalnymi zniekształceniami wynikającymi z tarcia, ale zwykle nie jest pierwszoplanową przyczyną stałej owalności całego obwodu naczynia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli wada dotyczy globalnej geometrii (okrągłość/owalność), szukaj przyczyn w stabilizacji kształtu, podparciu w formie oraz w momencie wyjęcia i dalszej manipulacji wyrobem, a nie tylko w jakości smarowania czy przygotowania porcji.
