Skrót MBR oznacza Master Boot Record, czyli główny rekord rozruchowy. Jest to obszar na nośniku danych używany w klasycznym sposobie uruchamiania komputera (BIOS) do rozpoczęcia procesu startu systemu. W praktyce MBR kojarzy się z informacjami potrzebnymi do rozruchu oraz z klasycznym schematem partycjonowania dysku.
Odpowiedź "Główny rekord rozruchowy SO." jest poprawna, ponieważ odnosi się do roli MBR w uruchamianiu systemu operacyjnego (SO = system operacyjny). Choć współcześnie często spotyka się UEFI i GPT, sam skrót MBR nadal funkcjonuje i ma jednoznaczne rozwinięcie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Fizyczny adres karty sieciowej." – to opis adresu MAC (Media Access Control), identyfikatora interfejsu sieciowego w warstwie łącza danych, niezwiązanego z rozruchem dysku.
- "Bloki pamięci górnej komputera IBM/PC" – dotyczy pojęcia UMB (Upper Memory Blocks) znanego z architektury pamięci w starszych systemach/środowiskach, a nie rekordu rozruchowego dysku.
- "Usługę związaną z tłumaczeniem nazw domeny." – to opis usługi DNS (Domain Name System), która mapuje nazwy domenowe na adresy IP i odwrotnie; to pojęcie stricte sieciowe.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się pojęcia z różnych działów (bootowanie, adresowanie sieciowe, usługi sieciowe, pamięć), najpierw nazwij obszar problemu. Tu kluczowe jest "rozruch" – wtedy MBR naturalnie pasuje, a DNS/MAC/UMB odpadają jako terminy z innych tematów.
