Zapis 2B1Q należy czytać jako skrót od zasady kodowania liniowego: 2 Binary, 1 Quaternary. Oznacza to, że nadajnik nie wysyła bezpośrednio pojedynczych bitów jako dwóch poziomów (0/1), lecz grupuje dane w pary bitów.
Następnie każdej parze bitów przypisuje jeden symbol z czterech możliwych stanów. W praktyce symbole te są realizowane jako cztery poziomy napięcia (sygnał wielopoziomowy). Taka metoda pozwala "upakować" więcej informacji w pojedynczym elemencie sygnału na linii, co jest typowe dla kodów liniowych stosowanych na torach abonenckich.
Dlatego poprawna odpowiedź mówi, że urządzenie stosuje kod, który każde dwa kolejne bity zamienia na jeden poziom napięcia (tj. jeden symbol czteropoziomowy).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "cyfrowa modulacja impulsowo-kodowa (PCM)" – PCM dotyczy sposobu reprezentacji sygnału analogowego w postaci próbek i kwantyzacji, a nie mapowania par bitów na poziomy napięcia w kodzie liniowym na łączu abonenckim.
- "modulacja dwupoziomowa" – w 2B1Q kluczowe jest, że symbol jest kwaternarny, czyli ma cztery poziomy/stany, a nie dwa.
- "dwa kolejne bajty" – to błąd jednostki informacji: 2B1Q odnosi się do bitów, nie bajtów. Dwa bajty to 16 bitów, więc taki opis nie pasuje do istoty skrótu.
Wskazówka egzaminacyjna: w skrótach typu xByQ litery zwykle sugerują, czy mowa o liczbie bitów (B) i o tym, na ile stanów/poziomów mapuje się symbol (np. Q = kwaternarny). Najpierw ustal "ile bitów na symbol", a dopiero potem rozważ, ile poziomów napięcia musi istnieć.
