Dobro Engla (często opisywane też jako dobro podrzędne) to takie dobro, na które wraz ze wzrostem dochodów konsument przeznacza mniej pieniędzy lub kupuje go mniej. Mechanizm jest prosty: gdy budżet rośnie, część osób "ucieka" od tańszych, gorszej jakości lub mniej pożądanych produktów i zastępuje je innymi (np. markowymi, zdrowszymi, wygodniejszymi).
Dlaczego poprawna jest odpowiedź:
"Jest to dobro, na które wydatki maleją wraz ze wzrostem dochodów." – to opis ujemnej zależności między dochodem a wydatkami/popytem na to dobro, czyli cecha dóbr Engla (podrzędnych).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- "Zawsze kupowane, niezależnie od dochodów." – to sugeruje brak reakcji na dochód (zerowa elastyczność dochodowa). W praktyce większość dóbr reaguje na zmiany dochodu; ta odpowiedź nie oddaje definicji dobra Engla.
- "Wydatki rosną wraz ze wzrostem dochodów." – to opis dobra normalnego (dodatnia elastyczność dochodowa): gdy rośnie dochód, zwykle rośnie też popyt i wydatki na takie dobro.
- "Kupowane tylko wtedy, gdy dochody są wysokie." – to bardziej pasuje do dóbr luksusowych lub dóbr wyższego rzędu (pojawiających się w koszyku dopiero po zaspokojeniu potrzeb podstawowych), a nie do dóbr Engla.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści jest informacja "dochód rośnie, a wydatki/popyt spadają", myśl o dobru podrzędnym (Engla). Jeśli "dochód rośnie, a popyt rośnie" – to dobro normalne; jeśli rośnie szczególnie szybko – częściej kojarzy się z dobrem luksusowym.
