W opisanej sytuacji uczestnik sam rezygnuje w trakcie wycieczki z przejazdu kolejką, który był elementem programu i był uwzględniony w umowie. Kluczowe jest rozróżnienie, czy świadczenie nie zostało zrealizowane przez organizatora, czy też zostało przygotowane prawidłowo, ale uczestnik dobrowolnie z niego nie skorzystał.
Odpowiedź "Zachować ustaloną w umowie cenę imprezy turystycznej." jest właściwa, ponieważ rezygnacja uczestnika z pojedynczego punktu programu, przy braku uchybień po stronie organizatora, co do zasady nie zmienia uzgodnionej ceny całej imprezy. Organizator nie "tworzy" wtedy brakującego świadczenia, tylko nadal wykonuje program wobec pozostałych uczestników i pozostaje gotowy do realizacji świadczeń przewidzianych umową.
Odpowiedź "Zagwarantować świadczenie zastępcze." byłaby typowa w sytuacji, gdy to organizator nie może zrealizować zaplanowanego świadczenia lub konieczna jest zmiana programu. Sama decyzja uczestnika o rezygnacji nie oznacza, że organizator ma obowiązek podstawienia innego świadczenia.
Odpowiedź "Zaproponować inne świadczenie w tej samej cenie." także sugeruje, że pierwotne świadczenie "wypadło" z programu z przyczyn leżących po stronie organizatora. Tu świadczenie było przewidziane i możliwe do wykonania, więc nie ma podstaw do automatycznej zamiany.
Odpowiedź "Zwrócić klientowi koszt biletu." jest intuicyjna, ale myląca: zwrot kosztu pojedynczego elementu może wchodzić w grę przy niewykonaniu lub nienależytym wykonaniu świadczenia przez organizatora albo przy szczególnych ustaleniach umownych. Dobrowolne niewykorzystanie świadczenia przez uczestnika nie jest tym samym co "niewykonanie usługi".
Na egzaminie warto zapamiętać praktyczną regułę: najpierw ustal przyczynę (czy to problem organizatora, czy decyzja klienta), a dopiero potem dobieraj skutek (świadczenie zastępcze, obniżka, zwrot, brak zmian w rozliczeniu).
