Gdy dziecko nie potrafi połknąć kapsułki (np. z powodu bólu gardła), opiekunka powinna postąpić tak, aby nie zmieniać samodzielnie farmakoterapii i jednocześnie zapewnić dziecku bezpieczeństwo.
Odpowiedź "skontaktować się z rodzicem/opiekunem prawnym oraz lekarzem lub farmaceutą, aby ustalić bezpieczną postać leku dla dziecka" jest poprawna, ponieważ decyzja o zmianie postaci leku (np. zawiesina, syrop, tabletki do ssania, inna droga podania) należy do osoby uprawnionej. Farmaceuta może doradzić dostępne postacie danego leku lub wskazać, czy istnieje równoważna forma, a lekarz może zmienić zlecenie lub wystawić receptę na inną postać.
Odpowiedź "zastąpić lek innym o podobnym działaniu i podać go dziecku drogą wziewną" jest błędna, bo oznacza samodzielną zmianę leku. Nawet jeśli lek wydaje się "podobny", różni się dawkowaniem, wskazaniami, przeciwwskazaniami i ryzykiem działań niepożądanych.
Odpowiedź "otworzyć kapsułkę, wysypać jej zawartość i rozpuścić ją w soku" jest błędna, ponieważ opiekunka modyfikuje postać leku. W wielu preparatach otwieranie kapsułek może zmienić wchłanianie, zniszczyć powłoki ochronne albo spowodować zbyt szybkie uwalnianie substancji (szczególnie przy postaciach o przedłużonym uwalnianiu). Dodatkowo sok może wpływać na stabilność lub smak, co pogarsza przyjęcie leku.
Odpowiedź "poprosić rodzica, aby kupił dowolny zamiennik leku w syropie bez wcześniejszej konsultacji" jest błędna, bo sugeruje wybór "dowolnego" zamiennika i pomija konsultację z lekarzem/farmaceutą. To przenosi decyzję na osobę nieuprawnioną i zwiększa ryzyko błędów dawki lub niewłaściwego preparatu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się samodzielna zmiana leku, samodzielne "ulepszanie" postaci (rozkruszanie/otwieranie) lub dobór zamiennika bez konsultacji, traktuj to jako sygnał ryzyka i wybieraj wariant oparty na konsultacji z osobą uprawnioną.
