Mleko zawiera naturalnie węglowodany, a charakterystycznym cukrem mleka jest laktoza, nazywana potocznie "cukrem mlecznym". Jest to disacharyd, który w przewodzie pokarmowym ulega rozkładowi do cukrów prostszych. Z punktu widzenia gastronomii i technologii żywności wiedza o laktozie jest ważna m.in. przy doborze produktów dla osób z nietolerancją oraz przy rozumieniu procesów zachodzących w przetworach mlecznych.
Odpowiedź "laktoza" jest poprawna, ponieważ to właśnie ona stanowi typowy cukier obecny w mleku ssaków i jest jednym z podstawowych składników suchej masy mleka obok białek i tłuszczu.
Pozostałe propozycje są błędne z następujących powodów:
- "glukoza" – to cukier prosty powszechny w organizmach i wielu produktach, ale nie jest uznawany za charakterystyczny cukier mleka; w pytaniach egzaminacyjnych "cukier w mleku" odnosi się do laktozy.
- "celuloza" – to polisacharyd strukturalny (błonnik) budujący ściany komórkowe roślin. Nie jest cukrem typowym dla mleka i nie pełni w nim roli węglowodanu odżywczego.
- "fruktoza" – to cukier prosty kojarzony głównie z owocami i miodem, nie z mlekiem. W testach z towaroznawstwa odróżnia się ją od laktozy jako cukru mlecznego.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj skojarzenie "laktoza = laktacja = mleko". To prosta mnemotechnika, która pomaga uniknąć automatycznego wybierania najpopularniejszego cukru (glukozy) bez analizy kontekstu.
