KWALIFIKACJA SPO1 - PAŹDZIERNIK 2016

Opis wskazuje, że ruch jest wykonywany na kończynie chorego przez asystenta. To kluczowa cecha ćwiczeń biernych: pacjent nie inicjuje ruchu i nie pracuje aktywnie mięśniami w sposób zamierzony, a zakres i tempo są kontrolowane przez osobę wykonującą ćwiczenie. Takie postępowanie bywa wykorzystywane m.in. po długim unieruchomieniu, gdy występuje ból, sztywność, ograniczenie zakresu ruchu lub gdy pacjent nie potrafi jeszcze wykonać ruchu samodzielnie.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Izometryczne – dotyczą napięcia mięśni bez zmiany długości mięśnia i zwykle bez ruchu w stawie (pacjent napina mięśnie przeciw oporowi). To wymaga aktywnego udziału pacjenta, więc nie pasuje do opisu "wykonywane przez asystenta na kończynie chorego".
• Czynne z oporem – pacjent wykonuje ruch samodzielnie, pokonując dodatkowy opór (np. gumy, ciężaru, dłoni terapeuty). Wymaga to aktywnej pracy mięśni i jest zwykle etapem późniejszym niż ćwiczenia bierne.
• Czynne w odciążeniu – pacjent również wykonuje ruch sam, ale w warunkach zmniejszonego obciążenia (np. podparcie, ślizg, odciążenie kończyny). Nadal jest to ćwiczenie czynne, więc nie spełnia warunku, że ruch wykonuje asystent.

W praktyce asystent powinien pamiętać o bezpieczeństwie: ruchy bierne wykonuje się płynnie, w dostosowanym zakresie, obserwując ból i reakcję pacjenta oraz stosując się do zaleceń specjalisty prowadzącego usprawnianie.