Supresja środkowa (centralna) polega na tłumieniu przez mózg sygnału z centralnej części siatkówki jednego oka. Jest to mechanizm adaptacyjny, który pomaga uniknąć dwojenia u osób z zaburzoną współpracą obuoczną, np. w przebiegu zeza. W praktyce ortoptycznej kluczowym celem jest najpierw osłabienie supresji, a dopiero potem wzmacnianie wyższych funkcji widzenia obuocznego.
Odpowiedź "Z czerwonym filtrem" jest właściwa, ponieważ filtr barwny zmienia warunki odbioru bodźca dla jednego oka (np. przepuszczając głównie światło czerwone). Taki zabieg powoduje, że obrazy z obu oczu są różne, ale nadal muszą zostać przetworzone w układzie obuocznym. Dzięki temu trudniej jest utrzymać pełne tłumienie sygnału z oka supresowanego i łatwiej uzyskać aktywizację widzenia obuocznego podczas zadań (rysowanie, śledzenie, czytanie) dostosowanych do pacjenta.
Pozostałe propozycje nie są typowym pierwszoplanowym wyborem dla supresji centralnej w ujęciu opisanym w kontekście:
- "Z kartą stereogramową" – stereogramy służą ocenie lub treningowi stereopsji i zwykle wymagają już co najmniej częściowo zachowanej fuzji; przy utrwalonej supresji pacjent może w ogóle nie uzyskiwać efektu zadania.
- "Czytanie z pałeczką" – to ćwiczenie bywa kojarzone z kontrolą ustawienia oczu i treningiem konwergencji (stabilizacja fiksacji podczas czytania), a nie z typowym znoszeniem supresji centralnej.
- "Kartę z kropkami" – takie karty mogą mieć różne zastosowania diagnostyczne i terapeutyczne; bez doprecyzowania procedury nie wskazują jednoznacznie na klasyczną metodę antysupresyjną.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się supresja, szukaj odpowiedzi, która wprost tworzy warunki "wymuszające" udział obu oczu (różnicowanie bodźca, rozdzielanie obrazu), zamiast ćwiczeń zakładających już sprawną fuzję lub stereopsję.
