Dane z tabeli opisują próbki napięcia w równych odstępach czasu (co 1 ms). Wartości rosną kolejno: 0 V → 5 V → 10 V, a następnie maleją: 10 V → 5 V → 0 V. Taki przebieg ma cechę charakterystyczną: narastanie i opadanie są monotoniczne oraz symetryczne wokół maksimum, a zmiany między punktami wyglądają jak odcinki liniowe.
To jest typowe dla sygnału trójkątnego: napięcie rośnie (zwykle liniowo) do wartości szczytowej, po czym (równie liniowo) spada do minimum, tworząc kształt "trójkąta" w funkcji czasu.
Pozostałe propozycje nie pasują do danych:
- "Sygnał sinusoidalny" ma gładkie, krzywoliniowe zmiany (pochodna zmienia się płynnie). Przy sinusie próbki w okolicy maksimum nie układają się typowo w idealnie "proste" schodki 0–5–10–5–0, a kształt nie jest odcinkami liniowy.
- "Sygnał prostokątny" przyjmuje zwykle dwa poziomy (np. 0 V i 10 V) z możliwie szybkim przejściem między nimi. W tabeli nie widać dłuższego utrzymania stałego poziomu (plateau), tylko stopniowe zmiany.
- "Sygnał impulsowy" kojarzy się z krótkim impulsem o wyraźnie krótszym czasie trwania niż przerwy lub z pojedynczym "pikiem" wśród wartości bazowych. Tutaj mamy równomierne narastanie i opadanie w kilku kolejnych próbkach, co bardziej odpowiada fragmentowi przebiegu okresowego (np. trójkąta) niż typowemu impulsowi.
W praktyce, rozpoznając przebieg z próbek, warto sprawdzić: (1) czy są dwa poziomy (prostokąt), (2) czy jest gładka krzywa (sinus), (3) czy narasta i opada liniowo (trójkąt), (4) czy występuje krótki epizod o dużej amplitudzie (impuls).
