Czas pogłosu w ujęciu praktycznym realizatora dźwięku oznacza, jak długo po zakończeniu dźwięku słyszalne jest jego wybrzmiewanie w przestrzeni (naturalnej lub wygenerowanej przez efekt). W procesorach pogłosowych oraz wtyczkach DAW parametr, który bezpośrednio steruje długością tego wybrzmiewania, jest zwykle opisany jako Decay Time (czas zaniku), czasem także jako reverb time.
Odpowiedź "Decay Time." jest właściwa, ponieważ dotyczy czasu zaniku energii sygnału pogłosowego: zwiększenie wartości wydłuża "ogon" pogłosu, a zmniejszenie — skraca go, poprawiając czytelność np. mowy lub szybkich partii rytmicznych.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych zjawisk lub cech pogłosu:
- "Feedback." to najczęściej pojęcie używane przy sprzężeniu (pętli wzmocnienia) lub przy efektach opóźniających, gdzie sygnał wraca na wejście. Nie jest to regulator czasu pogłosu; kojarzenie tego z pogłosem to typowy błąd wynikający z pracy scenicznej, gdzie "feedback" jest częstym problemem.
- "Diffusion." opisuje "gęstość" i rozproszenie odbić w pogłosie (czy jest bardziej ziarnisty czy gładki). Może zmieniać wrażenie przestrzeni, ale nie jest głównym pokrętłem długości zaniku.
- "Early Reflection." dotyczy wczesnych odbić (pierwszych odbić od powierzchni), które wpływają na wrażenie bliskości i wielkości pomieszczenia. Regulacja wczesnych odbić nie jest równoznaczna z regulacją czasu zaniku.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: czas pogłosu reguluje się parametrem zawierającym ideę zaniku (decay), natomiast charakter pogłosu kształtują parametry typu diffusion/early reflections.
